শিৱৰ বাহন
শিৱৰ বাহন এইটো সেই সময়ৰ কথা যি সময়ছোৱাত ভগৱান শিৱৰ ঠাই দৰ্শন কৰাৰ বাবে কোনো বাহন নাছিল। তেওঁ খোজকাঢ়ি অৰণ্যৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰিব লগা হৈছিল। এনেতে এদিন মা পাৰ্বতীয়ে তেওঁক ক'লে, 'আপুনি পৃথিৱীৰ প্ৰভু
#অসমীয়া সাধুকথা
ৰঙা ময়ুৰ
ৰঙা ময়ুৰ ৰঙা ময়ুৰ বিজয়নগৰৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে আশ্চৰ্যকৰ আৰু অসাধাৰণ বস্তু সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বৰ ভাল পাইছিল। প্ৰতিজন সভাসদে তেওঁক সুখী কৰিবলৈ এনে আপুৰুগীয়া বস্তুৰ সন্ধানত আছিল, যাতে সেই ব
আলীবাবা আৰু 40 টা চোৰৰ কাহিনী
আলীবাবা আৰু চল্লিশটা চোৰৰ কাহিনী বহুবছৰ আগৰ কথা। পাৰস্য দেশত আলিবাবা আৰু কাছিম নামৰ দুজন ভাতৃয়ে বসবাস কৰিছিল। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছৰে পৰা দুয়োজন ভাতৃয়ে একেলগে দেউতাকৰ ব্যৱসায় চলাব আৰম্ভ কৰিলে। কিন্ত
আঙুঠি চোৰ
মহাৰাজ কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে এটা মূল্যৱান ৰত্ন খচিত আঙুঠি পিন্ধিছিল। যেতিয়াই তেওঁ দৰবাৰত উপস্থিত হৈছিল, তেওঁৰ চকু প্ৰায়ে তেওঁৰ ধুনীয়া আঙুঠিটোলৈ গৈছিল। আনকি তেওঁ প্ৰাসাদলৈ অহা অতিথি আৰু মন্ত্ৰীসকলকো বাৰে ব
মহামুৰ্খ
ৰাজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে হোলী অতি ধুমধামেৰে উদযাপন কৰিছিল। হোলীৰ দিনা বিজয়নগৰত মনোৰঞ্জনৰ বহুতো কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত হৈছিল। প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীৰ সফল শিল্পীক পুৰস্কাৰ দিয়াৰ ব্যৱস্থাও আছিল। আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু মূল্যৱ
অন্তিম ইচ্ছা
বিজয়নগৰৰ ব্ৰাহ্মণসকল বৰ লোভী আছিল। তেওঁলোকে সদায় বিভিন্ন অজুহাতত ৰজাৰ পৰা ধন সংগ্ৰহ কৰিছিল। ৰজাৰ উদাৰতাৰ অযথা সুবিধা লোৱাটো তেওঁলোকৰ নিত্য কৰ্তব্যত পৰিণত হৈছিল। এদিন ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে ব্ৰাহ্মণসকলক ক
তেনালীৰাম আৰু ৰসগোল্লাৰ মূল
এসময়ৰ কথা, এজন ব্যৱসায়ী ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজ্যলৈ দূৰৱৰ্তী দেশ ইৰাণৰ পৰা আহিল। মহাৰাজে ব্যৱসায়ীজনক অতিথি হিচাপে আদৰণি জনালে। তেওঁ অতিথিৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যঞ্জন আৰু সুস্বাদু খাদ্য বনোৱাৰ আদেশ দি
তেনালীৰাম আৰু স্বৰ্গৰ সন্ধান
বহু দিনৰ আগৰ কথা। বিজয়নগৰ নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। কৃষ্ণদেৱ ৰয় তাত ৰজা আছিল। তেওঁ সদায়ে তেওঁৰ প্ৰজা আৰু ৰাজ্যৰ সুখ আৰু শান্তিৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাজ্যত তেনালিৰাম নামৰ এজন মন্ত্ৰীও আছিল, তেওঁ অতি চ
উৎকোচৰ খেল
বিজয়নগৰৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজত শিল্পীসকলৰ যথেষ্ট সন্মান আছিল। তেওঁৰ দৰবাৰত সংগীতজ্ঞ, গীতিকাৰ, কবি আৰু নৃত্যশিল্পীৰে ভৰি আছিল। তেওঁলোক সকলোৱে দৰবাৰত তেওঁলোকৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু তাৰ বিনিময়ত পুৰস
তেনালীৰাম আৰু খঙাল ঘোঁৰা
বহু দিনৰ আগৰ কথা। দক্ষিণ ভাৰতত বিজয় নগৰ নামৰ এখন সাম্ৰাজ্য আছিল আৰু সেই সাম্ৰাজ্যৰ শাসনভাৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ হাতত আছিল। এদিন এজন আৰবী ব্যৱসায়ী ঘোঁৰা বিক্ৰী কৰিবলৈ তেওঁৰ ৰাজ্যলৈ আহিল। তেওঁ ৰজাৰ সন্মু
গাখীৰ নোখোৱা মেকুৰী
দক্ষিণ ভাৰতৰ বিজয়নগৰৰ শাসন ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ে কৰিছিল। এবাৰ নিগনিবোৰে বিজয়নগৰত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিলে, যাৰ ফলত সকলো প্ৰজা শংকিত হৈ পৰিল, কিয়নো নিগনিবোৰে দিনে দিনে কাৰোবাৰ কাপোৰ কাটি, কাৰোবাৰ ফচল আৰু
তেনালীৰামৰ পৰিচয়
ভাৰতবৰ্ষত বহুতো মহান পণ্ডিতে জন্ম লৈছে যাৰ জ্ঞান সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব আৰু চতুৰতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কাহিনীবোৰে সকলোকে প্ৰভাৱিত আৰু ৰোমাঞ্চিত কৰে। ভাৰতৰ ইতিহাসত এনে এজন লোক হ'ল তেনালীৰা