ক্ষমা
মানুহৰ দোষ ক্ষমা কৰিবা৷ ক্ষমাত মহত্ত্ব আৰু দেৱত্ত্ব আছে, আৰু সি তোমাৰ চৰিত্ৰত প্ৰতিভাত হৈ তোমাক আৰু ওখ আৰু মহত কৰিব৷ ক্ষমাই মনলৈ দয়াৰ বাট, প্ৰেমৰ বাট মুকলি কৰি ৰাখে৷ যি দোষ কৰে, তাৰ ঠাইত তোমাৰ মনতে তো
মানুহৰ দোষ ক্ষমা কৰিবা৷ ক্ষমাত মহত্ত্ব আৰু দেৱত্ত্ব আছে, আৰু সি তোমাৰ চৰিত্ৰত প্ৰতিভাত হৈ তোমাক আৰু ওখ আৰু মহত কৰিব৷ ক্ষমাই মনলৈ দয়াৰ বাট, প্ৰেমৰ বাট মুকলি কৰি ৰাখে৷ যি দোষ কৰে, তাৰ ঠাইত তোমাৰ মনতে তো
সাহ চৰিত্ৰ গঠনত বৰ দৰকাৰ৷ কিন্তু সৎ সাহহে (moral courage)৷ আমাক এনে সাহ লাগে যাক ইংৰাজী ভাষাত Fortitude বোলে৷ এই সাহে মনলৈ এনে বলে আনে, যাৰ দ্বাৰাই ক্ৰোধ, ভয় ইত্যাদিৰ ওপৰত আমাৰ কৰ্তৃত্ব হয়৷ সমুখত উপস্
গোটেইটো জীৱনতে এহাশুধীয়া (sincere) হ’বা৷ মুখে এটা পেটে এটা হৈ চলিলেই তোমাৰ সৰ্বনাশ৷ তেনে স্বভাৱেৰে তুমি একো কাম সিদ্ধি কৰিব নোৱৰা৷ পোনতে, অৰ্থাৎ তুমি ধৰা নপৰালৈকে, দুই-এটা কথাত তুমি সিদ্ধি লাভ কৰিলেও,
তুমি যি কামকে কৰা তাত মন-প্ৰাণ সমৰ্পণ কৰি কৰিবা৷ তাৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে দিনে-ৰাতিয়ে চিন্তা কৰিবা, তেনেহ’লে নিশ্চয় তুমি কৃতকাৰ্য হ’বা৷ মাকে যেনেকৈ ল’ৰা তোলে, তুমি সেইদৰে তোমাৰ ব্যৱসায় তুলিব লাগিব, নতুবা
চৰিত্ৰ-মন্দিৰৰ আন এটা উপাদান ওখ-আদৰ্শ৷ ওখ-আদৰ্শ মনত লৈ সংসাৰত বাট বুলিলে তুমিও ওখ হ’বা৷ ক্ষুদ্ৰ আদৰ্শ বা আদৰ্শ বিহীন হৈ চলিলে তোমাৰ উন্নতি মৰুভূমিত পানী বিচৰাৰ নিচিনা৷ উন্নত হ’ব নোৱাৰিলে নিশ্চয় অধঃপাত
চৰিত্ৰ-মন্দিৰৰ ভিতৰত উজ্জ্বল অথচ মিঠা বন্তি হৈছে আনন্দ৷ আনন্দই শৰীৰ-মন আনন্দিত কৰি সুমধুৰ কৰি ৰাখে৷ কোনো দুখ-বিপদৰ বাবে মনলৈ নিৰানন্দ অহাটো স্বাভাৱিক; কিন্তু সেই নিৰানন্দকে মনত পাগি-পুৰি নাথাকিবা; মনত
চৰিত্ৰ (character) মানুহৰ জীৱনৰ ভেটি৷ এই ভেটিটো দৃঢ় হ’ব লাগে, নতুন জীৱনৰ বৃহত অট্টালিকাটো সংসাৰৰ হেঁচাত পৰি চুৰমাৰ হৈ যাব৷ জীৱন মানে মানুহৰ পূৰ্ণ-মনুষ্যত্ব বিকশিত হোৱা জীৱন; মাথোন খোৱা, শোৱা আৰু ধন ঘ
পৰিমিত-ব্যয় চৰিত্ৰ-মন্দিৰৰ আন এটি লাগতিয়াল সঁজুলি৷ বিবেচনাৰে সৈতে সময়, শক্তি, পৰিশ্ৰম, বুদ্ধি আৰু অৰ্থৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰাৰ মানেই মিতব্যয় বা বিবেকব্যয়(economy)৷ বিবেকব্যয়ীক বহুতে বুজিব নোৱাৰি কৃপণ বুলি ভা
পৰ্যবেক্ষণ (observation) চৰিত্ৰ-মন্দিৰৰ গাঁথনিৰ গুৰিডোখৰৰ ইটা৷ তোমাৰ চাৰিওফালে দিনৌ কি ঘটিছে, তাৰ গঢ়-গতি কেনে, স্বভাৱ কি, ফল কি, ইত্যাদি তন্ন-তন্নকৈ চাই জুকিয়াই যাবা৷ ওপৰে ওপৰে চেলেং-পেতেংকৈ চালে নহয়৷
প্ৰতিৰোধ-শক্তি যেনেকৈ বাহিৰৰ আততায়ীৰ পৰা চৰিত্ৰ-মন্দিৰ ৰক্ষাৰ নিমিত্তে আৱশ্যকীয়, ভিতৰৰ মন্দিৰত সেইদৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰি তাক সজীৱ-সবল কৰি ৰাখিবলৈ constructiveness নিৰ্মাণ বা গঠন-শক্তি আৱশ্যক৷ বাহিৰৰ
প্ৰতিৰোধ-শক্তি (Resistance) চৰিত্ৰ-মন্দিৰৰ ভেটি হ’ব লাগে৷ জীৱন এটা ধাৰাবাহিক প্ৰতিৰোধৰ ফল৷ নৰিয়াৰ প্ৰতিৰোধ, নৈসৰ্গিক আক্ৰমণৰ প্ৰতিৰোধ, হিংসাকুৰীয়া জন্তুৰ আক্ৰমণৰ প্ৰতিৰোধ, কুসঙ্গজনিত কুভাবৰ প্ৰতিৰোধ,