মৃত্যুদণ্ড
বিজাপুৰৰ চুলতান ইছমাইল আদিলশ্বাহে আশংকা কৰিছিল যে ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে তেওঁৰ অঞ্চল ৰাইচুৰ আৰু মদকল ঘূৰাই ল'বলৈ আমাক আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ শুনিছিল যে অৱশ্যে ৰজাই তেওঁৰ সাহসিকতাৰে কোদিভাডু, কোণ্ডপল্লী, উদয়গিৰ
বিজাপুৰৰ চুলতান ইছমাইল আদিলশ্বাহে আশংকা কৰিছিল যে ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে তেওঁৰ অঞ্চল ৰাইচুৰ আৰু মদকল ঘূৰাই ল'বলৈ আমাক আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ শুনিছিল যে অৱশ্যে ৰজাই তেওঁৰ সাহসিকতাৰে কোদিভাডু, কোণ্ডপল্লী, উদয়গিৰ
এসময়ৰ কথা, এজন ব্যৱসায়ী ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজ্যলৈ দূৰৱৰ্তী দেশ ইৰাণৰ পৰা আহিল। মহাৰাজে ব্যৱসায়ীজনক অতিথি হিচাপে আদৰণি জনালে। তেওঁ অতিথিৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যঞ্জন আৰু সুস্বাদু খাদ্য বনোৱাৰ আদেশ দি
বহু দিনৰ আগৰ কথা। বিজয়নগৰ নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। কৃষ্ণদেৱ ৰয় তাত ৰজা আছিল। তেওঁ সদায়ে তেওঁৰ প্ৰজা আৰু ৰাজ্যৰ সুখ আৰু শান্তিৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাজ্যত তেনালিৰাম নামৰ এজন মন্ত্ৰীও আছিল, তেওঁ অতি চ
বিজয়নগৰৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজত শিল্পীসকলৰ যথেষ্ট সন্মান আছিল। তেওঁৰ দৰবাৰত সংগীতজ্ঞ, গীতিকাৰ, কবি আৰু নৃত্যশিল্পীৰে ভৰি আছিল। তেওঁলোক সকলোৱে দৰবাৰত তেওঁলোকৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু তাৰ বিনিময়ত পুৰস
বহু দিনৰ আগৰ কথা। দক্ষিণ ভাৰতত বিজয় নগৰ নামৰ এখন সাম্ৰাজ্য আছিল আৰু সেই সাম্ৰাজ্যৰ শাসনভাৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ হাতত আছিল। এদিন এজন আৰবী ব্যৱসায়ী ঘোঁৰা বিক্ৰী কৰিবলৈ তেওঁৰ ৰাজ্যলৈ আহিল। তেওঁ ৰজাৰ সন্মু
দক্ষিণ ভাৰতৰ বিজয়নগৰৰ শাসন ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ে কৰিছিল। এবাৰ নিগনিবোৰে বিজয়নগৰত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিলে, যাৰ ফলত সকলো প্ৰজা শংকিত হৈ পৰিল, কিয়নো নিগনিবোৰে দিনে দিনে কাৰোবাৰ কাপোৰ কাটি, কাৰোবাৰ ফচল আৰু
ভাৰতবৰ্ষত বহুতো মহান পণ্ডিতে জন্ম লৈছে যাৰ জ্ঞান সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব আৰু চতুৰতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কাহিনীবোৰে সকলোকে প্ৰভাৱিত আৰু ৰোমাঞ্চিত কৰে। ভাৰতৰ ইতিহাসত এনে এজন লোক হ'ল তেনালীৰা